Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017



Η προσευχή είναι ένας αποφασιστικός παράγων της νίκης. Οι πόλεμοι κερδίζονται από αυτούς, οι οποίοι κατάφεραν να προσελκύσουν από αλλού, από τους ουρανούς,  τις μυστηριώδεις δυνάμεις του αόρατου κόσμου και να εξασφαλίσουν την υποστήριξή τους. Αυτές οι μυστηριώδεις δυνάμεις είναι οι ψυχές των πεθαμένων, οι ψυχές των προγόνων μας, οι οποίοι κάποτε, όπως εμείς, ήταν δεμένοι με τα χώματά μας, με τα αυλάκια μας, οι οποίοι πέθαναν υπερασπιζόμενοι αυτήν την γή και είναι ακόμα δεμένοι με αυτήν με την ανάμνηση της ζωών τους και μέσω ημών, των υιών τους, των εγγονών τους και των δισέγγονών τους. Όμως, πάνω από τις ψυχές των πεθαμένων  υπάρχει ο Θεός. Όταν οι δυνάμεις αυτές προσελκυθούν, είναι αξιοσημείωτης ισχύος, μας υπερασπίζονται, μας δίνουν θάρρος  και  θέληση, όλα τα απαραίτητα στοιχεία για την νίκη, τα οποία μας οδηγούν σε αυτήν. Προκαλούν πανικό και τρόμο στους εχθρούς μας, παραλύουν την δράση τους. Σε τελική ανάλυση οι νίκες δεν εξαρτώνται μόνον από την προετοιμασία σε υλικό επίπεδο, στις υλικές δυνάμεις των αντιμαχομένων , αλλά στην δύναμη να εξασφαλίσουν την υποστήριξη των πνευματικών δυνάμεων. Η ομορφιά και η ηθικότητα των πράξεων και η ένθερμη, επίμονη επίκλησή τους υπό την μορφή  της τελετουργίας και της συλλογικής προσευχής προσελκύουν τέτοιες δυνάμεις.
Corneliu Zelea Codreanu

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017



Φασισμός σημαίνει πρώτα απ’ όλα να αμύνεσαι του έθνους σου εναντίον των κινδύνων που το απειλούν. Σημαίνει την καταστροφή αυτών των κινδύνων και το άνοιγμα ενός ελεύθερου δρόμου προς την ζωή και την δόξα του έθνους σου.
Corneliu Codreanu


Όσοι κατηγορούν  άλλους, τους  εχθρούς και το πολιτικό κλίμα για τις δικές τους αποτυχίες δεν αξίζει να νικήσουν. Διότι είναι λογικό οι εχθροί σου να σε καταπιέζουν και οι συνθήκες να αποδεικνύονται εχθρικές. Το λάθος έγκειται στον εξορκισμό της πραγματικότητας  με την υιοθέτηση της ηθικής της προθέσεως  σε αντίθεση με την ηθική  των συνεπειών.  Guillaume Faye


Ο λευκός άνθρωπος πέθανε στο Στάλινγκραντ. 
Louis-Ferdinand Céline, Ιούνιος 1943

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017



Η αλλαγή της κοινωνίας μέσα σε μία νύκτα δεν εξαρτάται από εμάς. Από εμάς, όμως, εξαρτάται η αλλαγή της ζωής μας και η νοηματοδότησή της.                                                               Dominique Venner


Ο αναρχικός είναι ο συνεταίρος του μοναρχικού, τον οποίον ονειρεύεται να καταστρέψει. Κτυπώντας το άτομο, εγκαθιδρύει την τάξη της διαδοχής. Η κατάληξη «-ισμός» έχει περιοριστικό νόημα: δίνει έμφαση στην βούληση εις βάρος της ουσίας. [...]
Ο θετικός ομόλογος του αναρχικού είναι ο άναρχος. Ο τελευταίος δεν αποτελεί τον συνεργάτη του μοναρχικού, αλλά τον αντίποδά του, τον άνθρωπο , την δύναμη του οποίου δεν μπορεί να κατανοήσει, μολονότι είναι πολύ επικίνδυνος. Δεν είναι ο αντίπαλος του μοναρχικού, αλλά ο ομόλογός του.
Ο μοναρχικός επιθυμεί να εξουσιάζει ένα πλήθος ανθρώπων, ακόμα και όλους τους ανθρώπους. Ο άναρχος θέλει να εξουσιάζει τον εαυτό του και μόνον. Αυτό του προσδίδει μία αντικειμενική, έως και σκεπτικιστική στάση έναντι της εξουσίας, τις μορφές της οποίας επιτρέπει να περνούν από μπροστά του - σαφώς ακαθόριστα, όχι, όμως, χωρίς φιλικά συναισθήματα , χωρίς ιστορικό πάθος.  
Ernst Jünger, Eumeswil